Myślę, że możemy zacząć.
Prośba o zwolnienie warunkowe Cartera McCoy'a.
Czy obecny jest prawnik?
Tak. Jestem Eugene Stewart. Reprezentuję pana McCoy'a.
"Carter McCoy, skazany na 10 lat więzienia za rabunek z bronią w ręku."
Pierwsze przestępstwo w stanie Teksas.
Poszukiwany w stanie Ohio za groźny napad...
"i rabunek z bronią."
Stan Ohio wycofał oskarżenie, panie Przewodniczący.
Pan McCoy nie jest już poszukiwany.
Powodzenia.
UCIECZKA GANGSTERA
Pan McCoy odbył cztery lata kary.
Opinia o nim jest zadowalająca.
Złożył wniosek o zwolnienie warunkowe we wrześniu tego roku.
Jakieś uwagi?
Chciałbym tyIko jeszcze raz zwrócić uwagę na...
dobre zachowanie pana McCoy'a w więzieniu.
- Odnotowano. - Dziękuję.
Komisja obradowała przy drzwiach zamkniętych.
Czy podjęto decyzję w sprawie zwoInienia warunkowego pana McCoy'a?
Wniosek odrzucono.
Więzień może ponowić wniosek po upływie roku.
NIE WCHODZIĆ
Zamknij ich.
Otworzyć bramę.
Lance powiedział, że ma ósemkę, GaIIo jedynkę, Kirksky dwójkę.
Ósemka koIorowa.
Dojdziecie do aItany, skręcicie w Iewo do Iasu.
Oczyszczamy las. Spalić gałęzie i liście. Wykarczować.
Bob FieId, weź psy, tam koło przyczepy.
Jedynka.
Ósemka.
Trzydzieści.
Ruszać się.
- Piętnaście. - Piętnaście.
Trzymaj psy bIisko nich, Bob FieId.
- Trzydzieści. - Trzydzieści.
HogfieId, na Iewo i układać stos.
Ruszamy.
Odłóż to. Weź tę drużynę.
Przygotujcie tę stertę i rozpalcie.
Stary, to tyIko gra.
Weź się za ten pieniek.
Uważaj, McCoy.
Weź siekierę, chodź tu i bierz się do roboty.
Do pracy. Do pracy.
De Leon, rozpal ogień.
Ten Meksykańczyk...
Pozbieraj te drobiazgi i wrzuć na stertę.
Trzydzieści.
Ósemka.
Weź chrust i ułóż go porządnie.
Chcę mieć to wszystko bIisko ogniska. Wykopcie te pieńki.
Bob FieId...
ułóż tę stertę.
Rozpal to. Kirk Shaw, tam na ziemi...
Wyrównać w Iinii.
Jeden przy drugim.
Cześć, Doktorku.
Przykro mi.
Idź do Beynona.
Powiedz mu, że jestem na sprzedaż. Niech poda cenę.
Zrób to teraz.
Witam, pani McCoy.
Chciałabym mówić z Jackiem Beynonem.
Proszę.
Ma kIasę. Często tu bywa?
Nie. To stara McCoy'a.
No nie, to jest CaroI AinsIey?
Zamknij się!
Jak się pani miewa, pani McCoy?
Chcę porozmawiać o moim mężu, panie Beynon.
Proszę usiąść.
A więc Doktorek znów się pojawia.
Prosił mnie, żebym się z panem spotkała.
DIaczego?
Mogę w czymś pomóc?
MyśIę, że tak.
Napije się pani czegoś?
Tak, chętnie.
Proszę tutaj.
Wrócisz do nas, Doktorze.
Pan Beynon spotka się z tobą pojutrze.
O 12. 30, na River WaIk.
- Cześć, Doktorku. - Cześć.
Jak samopoczucie?
Czuję się o wieIe Iepiej, niż godzinę temu.
- Chcesz prowadzić? - Moje prawo jazdy straciło ważność.
Przepraszam za spóźnienie. Fryzjerka była bardzo powoIna.
WygIądasz świetnie.
- Dobrze się czujesz? - Tak.
- Co chcesz robić? - Pójść gdzieś na spacer.
Co chcesz na koIację?
Pić. Whiskey, whiskey, whiskey...
Co u ciebie?
Całkiem nieźIe.
Byłam u brata w Oregonie. Widziałam dzieciaki.
MyśIę, że to był ostatni raz...
chyba, że oni zdecydują się na podróż.
Jak się ma EsteIIe?
Utyła.
Niektóre rzeczy nigdy się nie zmieniają.
Tak, to prawda.
To nie wszystko.
Minęło sporo czasu, Doktorze.
Spotykałaś się z kimś?
Cztery Iata i dopiero teraz pytasz.
Tam nie mógłbym sobie z tym poradzić.
Teraz mogę.
CiągIe tu jestem.
To coś w człowieku zmienia.
To coś zmienia.
Bycie tam, coś zmienia w człowieku.
Mamy czas, Doktorze. Mamy dużo czasu.
Daj mi minutę, mała.
Jestem tak samo zdenerwowana jak ty.
Naprawdę?
Naprawdę.
Będzie nam dobrze, zobaczysz.
TyIe czasu minęło.
TyIe czasu.
Fantastycznie.
Jest tutaj.
To ja miałam ci zrobić śniadanie.
Spałaś.
Trochę ketchupu.
A potem trochę...
Dziękuję.
- Za co? - Że mnie wyciągnęłaś.
To była przyjemność.
Dziękuję.
Ej, CIaude. Oto twój chłopak.
Chyba żartujesz.
Ani trochę. To tyIko sposób na miły obiad.
Usiądź.
Miło cię widzieć w cywiInym ubraniu.
Wystarczy mieć pIecy, Beynon.
Wiesz, trudno jest powiedzieć jak te rzeczy się odbywają.
Komisja od warunkowych prawie nigdy nie zmienia decyzji.
Może dIatego, że byłem wzorowym więźniem.
To ostatni raz, kiedy spotykamy się pubIicznie.
JeśIi masz do mnie interes...
załatwiaj przez niego.
To mój brat.
Wracasz do swoich.
ZnaIazłem ci paru zawodowców.
Mam swoich Iudzi, Beynon.
Ty robisz robotę, a ja decyduję.
Nie zapominaj o tym.
Masz dwa tygodnie, żeby to przygotować.
To mały bank, aIe zajmuje się wkładami gotówkowymi dIa spółki naftowej.
Ponad pół miIiona doIarów.
To bank rodzinny.
Brat dyrektora banku...
jest w zarządzie firmy Con-SoI w Beacon.
Chciałbym, żebyś poznał tych dwóch facetów.
Rudy ButIer, Frank Jackson.
Słyszałem o tobie.
Pracujesz z MiIIerem?
Nie jesteś na czasie, Doktorze.
MiIIer dostał kuIkę.
Gdzie?
Fort LauderdaIe.
- Byłeś z nim? - Tak.
Mnie się udało.
A ty?
Pracuję na zIecenie.
SkIepy monopoIowe. Dobrze prowadzę.
Ja prowadzę.
Jasne.
Potrzebne mi są meksykańskie wizy i paszporty.
Będą gotowe.
Róbcie, co do was naIeży.
CaroI.
Strażnik, 7:59.
Wcześnie.
Latarka, baterie.
Haczyki, szczypce, nożyce do drutu...
Po co panu to wszystko?
- Jadę na piknik. - Na piknik?
W porządku.
A teraz panie i panowie, szczególnie panowie.
Z dumą prezentujemy oczko w głowie miasta Beacon.
Wymachujące nogami dziewczyny...
Drużyny Południowo-Zachodniego Teksasu.
Za dziewczynami, które reprezentują Żeński Oddział...
Brygady Przeciwpożarowej, nadjeżdża platforma...
prezentująca historię stanu Teksas.
Dzień dobry.
Chciałabym druk na otworzenie konta.
Tędy w dół i daIej tą drogą. To jest to miejsce, o które panu chodzi.
Tutaj. Tak.
- Czy mogę otrzymać kopię tego? - Tak.
- Dziękuję. - Bardzo proszę.
POSZUKIWANY
Proszę mi rozmienić 50 doIarów.
Dwadzieścia, trzydzieści...
czterdzieści, pięćdziesiąt.
Dziękuję. Zapraszam ponownie.
Nastawcie zegarki na 9:05.
W porządku, co do minuty.
Ładunki odwracające uwagę są ustawione co 20 sekund.
To wam daje...
minutę i 38 sekund zanim wybuchną.
Macie prezesa banku, trzech urzędników.
I jest też strażnik.
ZwykIe po prawej od wejścia.
Zacznijcie od niego.
Uważajcie, by nie wpadł w panikę i nie zaczął strzeIać.
Jest jeden samochód poIicyjny. PatroIuje teren.
Nie powinien być w pobIiżu w czasie napadu.
ZwykIe o tej porze ruch jest niewieIki.
Są trzy wyjścia. Jedno od uIicy Hopkinsa, drugie od GuadaIupe...
i trzecie na główną aIeję.
Odłóż to i uważaj, proszę.
Strażnik ma 38-emkę.
GIiny posługują się magnum 357.
Wiecie co to jest.
Chroni przed strzałem z karabinu, z odIegłości 45 m.
Od dziesięciu Iat pracuję bez tego.
- Jak sobie życzysz. - Dziękuję.
Co z sejfem?
To Chambers ReiIIy.
Z czasomierzem. Otwiera się na 20 minut przed otwarciem banku.
Potrzebne druty?
Nie, trzycyfrowa kombinacja.
To dIa mnie.
Nie, nie. Ja się zajmę precyzyjną robotą. Ty cały czas osłaniasz.
Jak chcesz, bracie.
W porządku.
Przejrzyjcie to dokładnie. Nie chcę, by ktoś się zgubił.
JeśIi pójdzie gładko, GoIIie przeprowadzi nas w Laredo.
Jak będą kłopoty, będziemy próbować LaughIin w EI Paso.
Nie przesadzamy trochę?
Ten bank można załatwić z uIicy.
Bułka z masłem.
Nie trzeba być DiIIingerem, żeby to zrobić.
Bang.
DiIIingera zabito.
Nie w banku.
Weź to ze sobą.
Na wydatki.
Powiedz Beynonowi, że nie chcę żadnych pomyłek.
I Iepiej żeby jego Iudzie tam byIi. Wszyscy.
Rozumiem.
Ma być sam przy odbiorze.
Jeden samochód w garażu na rancho i to wszystko.
Ja nie będę miał pieniędzy.
Ona nie będzie wiedziała gdzie są, dopóki nie upewnię się, że jestem czysty.
- On to rozumie. - Dobrze, dobrze.
Upewnij się, że wszyscy rozumieją.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dzień dobry.
Dzień dobry, panie Morgan. Jak się pan ma?
DoskonaIe, dziękuję.
Zatrzymaj.
DaIej. Jedź!
Odpręż się.
Technika wysokiej kIasy.
Ręce do góry!
Panie Prezesie? Proszę wstać!
Wszyscy, tędy.
Szybko, szybko! Ruszać się!
Jedź!
DaIej, szybko!
DaIej, kochanie, ruszaj.
Uspokójcie się.
Twarzą do ziemi!
Z drogi. Z drogi, złotko.
Zaraz tu będą. Odprężcie się.
Spokojnie.
Dziewięćdziesiąt sekund.
Siedemdziesiąt pięć.
Sześćdziesiąt pięć.
Pięćdziesiąt, bracie.
Nie!
Ty idioto!
Trzymaj kierownicę.
Jak poszło?
ŹIe. Jackson zabił strażnika.
Czternaście sekund do następnego wybuchu.
Szybciej, szybciej.
ChoIera.
Gdzie jest Jackson?
Nie udało mu się.
I tobie też nie.
...dzisiejszego ranka, tuż po otwarciu.
Przedstawiciele banku twierdzą, że trzej zamaskowani mężczyźni zabrali $750.000...
zmusiwszy personel...
Ej, tutaj jest tyIko 500 tysięcy.
- Jesteś pewna? - Tak.
Doktorze?
Widzę. Nie przejmuj się.
Szukają trzech facetów, pamiętasz?
O co chodzi?
W porządku, proszę jechać.
Zabiję go.
Zabiję tego skurczysyna!
To on.
Słucham.
Tak?
Jestem tu.
OdmeIdowaIi się.
Opowiedz mi o rancho Beynona.
Nigdy tam nie byłam.
SpotkaIiśmy się w jego biurze.
Ufasz mu?
Nie sądzę, by chciał nam zaszkodzić.
Przynajmniej dopóki nie dostanie pieniędzy.
Odstawmy mu jego działkę i uciekajmy.
JeśIi popełnimy błąd, zniszczy nas.
Jest umowa, musimy się jej trzymać.
Nie chcę tam jechać.
Zróbmy tak, jak ja uważam.
Zostań tutaj.
Załatwię to jak najszybciej się da.
Podają, że zginęło dwoje Iudzi.
Troje. Rudy zrobił się ambitny.
I załatwiłeś go.
Tak jest.
Co z twoją żoną?
PodzieImy forsę, Beynon.
Chcę ruszyć na północ.
Powiedziała mi, że nikt nie zginie.
Spieszy mi się, Beynon.
Nie rozumiesz, prawda?
Zawsze słyszałem, że jesteś bardzo bystry.
Bez okIasków.
PrzeanaIizujmy sytuację.
Po pierwsze. Bardzo atrakcyjna kobieta.
Jest też mąż tej kobiety.
Jest facet, który ma wpływy w kręgach poIitycznych.
Facet, który z łatwością załatwia zwoInienie warunkowe.
DIaczego miałby to robić?
Proste, McCoy.
Zabierzmy się do rzeczy.
W radio gadają o 750-ciu tysiącach.
Tu jest pół miIiona.
Coś zostało wyjęte wcześniej.
Widzisz, mój brat jest dyrektorem tego banku.
MusieIiśmy rozwiązać parę probIemów.
W porządku. SpłaciIiśmy cię...
Tak.
Oczywiście, Doktorze.
Moja żona musiała ci wieIe obiecać.
Jesteś bIisko.
Nie czułbym się...
KLINIKA ZWIERZĄT
BIURO
Głupia!
DIaczego mi nie powiedziałaś?
Nie było tego jak wytłumaczyć.
Ty mnie do niego wysłałeś.
Czego ty właściwie chcesz?
Niech cię szIag!
DaIej nie odpowiada.
Coś jest nie w porządku.
Chodźmy!
Co mi jest?
Obojczyk jest złamany, aIe nie strzaskany.
Na razie nie ma zapaIenia.
Bandaże powinny być zmieniane dwa razy dziennie.
W porządku.
Mam na oku pieIęgniarkę.
Naszą trójkę czeka dłuższa podróż.
Pojedziemy waszym samochodem do EI Paso.
Nie możemy stąd wyjechać.
To niemożIiwe. Nie możemy zostawić tego wszystkiego.
Czy to możIiwe, pani CIinton?
Proszę powiedzieć, czego pan chce.
Jaki macie samochód?
Forda. Mamy Forda.
Dobrze.
To bardzo dobrze, HaroIdzie.
Pojedź zatankować tego Forda.
JeśIi nie wrócisz sam...
wykończę ją.
Rób, co ci każe, HaroIdzie.
Rób, co ci każę.
Ty przynieś ściereczkę.
Umyjesz mnie.
Mogą być w drodze do Laredo.
A co z EI Paso? On się przyjaźni z LaughIinem.
Musimy mieć ich obu.
Ktoś musi tam pojechać. AIbo Rudy, aIbo...
McCoy ma pół miIiona zieIonych.
- Powiadom Iudzi. - Co z Jackiem?
Wrzuć go do suchej studni, jeśIi taką znajdziesz.
Nie, trzeba go porządnie pochować.
Rób, co mówię.
Dziękuję pani.
Usiądź, Wendy.
Dwa biIety na dzienny autobus do EI Paso.
Odjeżdża za 45 minut. Stanowisko trzecie. Dziękuję pani.
Nie takie proste, prawda?
- Dziękuję. - Bardzo proszę.
Chodź tutaj.
Nie musisz mieć cały czas pistoIetu na wierzchu.
Zrobię wszystko, co chcesz.
Naprawdę.
Zrobię.
Zmyj ten Iakier.
W porządku.
Nie podoba mi się.
Tego też się pozbądź.
Co to jest?
Nie popIam mnie krwią. Nienawidzę krwi.
Nie jest pani przypadkiem Mormonką?
Nie, obawiam się, że nie.
Jeszcze jeden.
Ja też nie.
Jestem z Orem. NiedaIeko od SaIt Lake.
Tam jest z tuzin Iudzi, którzy nie są Mormonami i ja jestem jednym z nich.
Rozumiem, że to cię czyni wyjątkowym.
- Tak, myśIę, że tak. - Dziękuję.
Hej, mała.
Nie czekasz przypadkiem na pociąg do SaIt Lake?
Niestety nie!
Takie moje szczęście.
Miłej podróży.
Dzięki. Nawzajem.
Gdzie jest torba?
W sejfie. Mam kIucz.
Ktoś pomógł mi otworzyć.
Jak dawno temu?
Piętnaście minut temu.
Najstarszy numer na świecie. Zamienił kIucze.
Nie sądzi, że się już zorientowałaś. Pewnie jeszcze tu jest.
Znajdź go.
Uwaga. Prosimy pasażerów Samotnej Gwiazdy do... i El Paso.
Prosimy o uwagę.
Prosimy pasażerów...
Samotnej Gwiazdy do El Paso.
- Bardzo proszę. - Dziękuję.
Wagon numer sześć. Wagon numer cztery.
Wagon numer dwa.
- Moja ciocia zapomniała torbę. - Proszę.
Wagon numer sześć.
Wagon numer cztery. Wagon numer trzy.
- Chcę tyIko kogoś pożegnać. - Proszę.
Prosimy o uwagę.
Prosimy ostatnich pasażerów Samotnej Gwiazdy.
To okropnie ciężkie. W życiu nie uda mi się tam tego wsadzić.
Dziękuję.
Wagon pierwszy.
Wagon trzeci.
Spóźni się pani na pociąg.
Wagon trzeci, tędy.
Proszę wsiadać!
NIE WCHODZIĆ
Będzie otwarte pięć minut po odjeździe pociągu.
BiIety, proszę.
Jak pracujesz nad zamkiem, nie zostawiaj zadrapań.
BiIety, proszę.
Dwa. Do końca.
Złapię cię.
Ręce do góry!
Powiedziałem: "Ręce do góry, aIbo strzeIam."
Posłuchaj...
wiem, że jesteś grzecznym chłopcem. Teraz wracaj do mamy.
Bo jak nie, to ci złamię rączkę.
W porządku?
Prosimy o uwagę.
Pociąg 7:10 z Dallas do Fort Worth...
ma 20 minut opóźnienia.
Następna stacja: AIpine, Teksas.
Pogadaj trochę, HaroIdzie.
Dobrze ci to zrobi.
WyIuzujesz się.
Coś go powinno wyIuzować.
Po co jedziemy do EI Paso, Rudy?
Szukam waIizki.
W HoteIu LaughIin.
Ty jesteś LaughIin?
Tak, proszę pana, całe życie.
To moja żona, a to junior.
GratuIuję.
- Szukam pokoju. - Nie musi pan już szukać.
Mamy tu dużo pokoi.
Proszę tu podpisać.
Pięć doIarów zaIiczki.
Junior...
zaprowadź pana do pokoju.
Trzeba się wymeIdować przed 13.00.
Nie woIno przyprowadzać dziewczynek.
Reguły domowe.
Zawołaj konduktora.
Mamo, mamo, mamo...
Prosimy o uwagę.
Pociąg z Alpine wjeżdża na peron.
Nic ci się nie stało?
Jak ją dostałeś z powrotem?
JeśIi próbujesz odesłać mnie do HuntsviIIe...
jesteś na dobrej drodze.
Nie martwiłabym się o to, bo zawsze mogę cię wyciągnąć.
Wiesz, mogę się pieprzyć z każdym urzędnikiem więzienia w Teksasie.
Teksas to duży stan.
- Poradzę sobie. - Jestem tego pewny.
Zrobiłbyś to samo dIa mnie, prawda?
Gdyby mnie złapaIi, nie zrobiłbyś?
Tobie nie odpowiada taki stan rzeczy i mnie też nie.
Co zrobimy?
Może powinniśmy się rozstać.
PodzieIę się z tobą pieniędzmi.
- Naprawdę tego chcesz? - Naprawdę.
AIe ja nie chcę.
Muszę się zatrzymać.
Nie teraz.
Musimy dotrzeć do EI Paso przed tą waIizką.
Znajdziemy jakiś pokój w hoteIu.
Jutro rano...
pójdziesz i kupisz nam nowy samochód.
Potem, pójdziesz kupić sobie trochę ubrań.
I kupisz też coś dIa mnie.
Dziś wieczorem, wyjdziesz...
Kupisz nam coś do jedzenia na wynos.
Zjemy w hoteIu.
Co będzie jak znajdą ciało?
Mają tyIko opis.
Brakuje im powiązania, żeby to rozpracować.
To im nie pomoże.
Wszystko przewidziałeś, tak?
Nie.
Zastanawiam się nad paroma rzeczami.
Na przykład?
Skąd to masz?
To był prezent.
- Chico, poproś porucznika Judsona. - Tak jest.
I zawołaj też naszego Iekarza.
Chodźcie chłopcy, obejrzymy trochę zdjęć.
Tak, proszę pana.
JeśIi Rudy działał sam, to nie ma probIemu.
JeśIi pracował dIa Beynona...
jego Iudzie będą na nas czekać w EI Paso.
Jesteś pełen "jeśIi".
Tak jak ty, mała.
MyśIę, że było ci z nim dobrze.
MyśIę, że ci się spodobał.
Może.
Ja na pewno mu się spodobałam.
A co z tym, chłopcy?
- Tak. Tak, to on! - Tak, to ten facet!
- To ten! - To on, na pewno.
To jest ten człowiek.
To ten do którego strzeIałeś, Raymond.
Co z nim?
Słuchajcie, ja jestem zwoIennikiem prawa. DIatego tu jestem.
Jesteś tu, bo jesteś aresztowany.
Zamknijcie go.
Mężczyzna został zidentyfikowany jako Carter 'Doktor' McCoy...
niedawno zwolniony warunkowo z więzienia Huntsville.
Podejrzewa się, że podróżuje ze swoją żoną, Carol Ainsley McCoy.
Wkrótce dalsze szczegóły.
Jak tam Ieci, HaroIdzie?
Znowu muszę to zdjąć?
Wyłącz radio.
DaIej, działaj!
Podaj mi wiadomości!
Niczemu nie można dziś zawierzyć.
Coś ci powiem. Kiedyś będziesz musiał komuś uwierzyć.
Wierzę.
Powiedzieć ci w co?
"W Bogu wiara."
Te słowa są na każdym banknocie.
Rób tak daIej i nie będzie miało znaczenia, jak daIeko uda nam się uciec.
Bo pomiędzy nami nic nie zostanie.
Rozumiesz?
Nic.
Zatrzymaj się.
Słucham.
Poproszę radio.
Jedno z tych przenośnych.
Mamy dwa rodzaje, za 15 i za 55 doIarów.
Proszę wybrać.
- Za 15, poproszę. - Proszę.
Napad na bank w Beacon w ubiegłym tygodniu...
po którym, razem z dwoma wspólnikami, uciekli z prawie...
To jest $15, 95 i 60 centów podatku.
Zaraz wydam resztę.
Reszta, proszę pana?
Mamy kłopoty. Opróżnijmy samochód.
Czego pan sobie życzy?
Karabin, dwunastkę.
- Czy ten może być? - Tak, w porządku. Proszę zapakować.
Musi pan podpisać ten druczek.
I proszę o paczkę tych naboi.
Co pan zamierza zrobić, rozwaIić ścianę?
Proszę pana, musi pan... wypełnić ten formuIarz.
Wiesz co to jest, prawda?
Tak.
To dobrze. Teraz to zapakuj. Szybko.
Nie wiem, gdzie poszIi.
CentraIa, proszę z poIicją.
Jest tu ten samochód i jest też ten facet.
Może...
w tę stronę, a może tam. Nie wiem.
Zadzwoń do WiIIy'ego. Ta kobieta, tam.
Stać! Nie ruszać się!
Rzućcie broń na uIicę.
Kopnijcie je.
Połóżcie się przy krawężniku.
Przy krawężniku!
Ty, twarzą do ziemi!
Co się z tobą dzieje, do diabła?
Zawróć.
Do dechy, mała.
Jedź.
Tutaj.
- IIe do DaIIas? - Szesnaście doIarów.
Hej, głuptasie!
Jak Ieci, śIicznotko?
Gdzie jedziesz?
Do Meksyku.
IIe za to dałaś?
$2. 800.
Dobra, jedźmy.
Poszukiwany za napad na bank
Masz, HaroIdzie.
Masz.
Kotku.
Masz żeberko.
Jeszcze jedno.
Chryste, Rudy...
zniszczyłeś mi spódniczkę.
ChoIera, dIaczego to zrobiłeś?
Wiesz dIaczego?
Bo mi to dobrze robi.
Przestań.
Rudy. Niech to szIag.
To dIa ciebie.
DIa ciebie.
- Masz kostkę, HaroIdzie. - I frytkę.
Masz żeberko.
Biedny HaroId.
To są dobre żeberka.
- Poczekaj. - Masz trochę frytek.
Poczekaj!
Nie podoba mi się już ta zabawa.
W porządku.
Słyszysz?
Ty! Ty!
OK.
Poszukuje się McCoy'a i jego żony, Carol.
Para najprawdopodobniej podróżuje samochodem marki Mercury. Kolor szary.
Poszukiwani są za napad na bank w Beacon, Teksas...
który przyniósł im 750 tys. dolarów.
W czasie napadu zginęło dwóch ludzi.
Pieniędzy nie odnaleziono.
Dobry wieczór.
Dwa hamburgery.
KoktajI mIeczny i dwie kawy.
- Jaki koktajI? - CzekoIadowy.
- Trochę frytek? - Czemu nie?
W porządku.
Proszę trochę podnieść szybę.
Bang.
ChoIera!
Rozpoznała nas.
To ten szary Mercury.
Do dechy!
Do dechy, mała!
Pomóż mi je odrzucić.
To już dziesięć minut. Wychodź stamtąd.
ŚMIECIARKA 3
W porządku?
Chyba tak. Nie wiem.
To wygIąda na dość głębokie.
Nie będzie bIizny.
Nie drap. Możesz dostać zakażenia.
Co ci mówiłem?
To nie zabawa.
To wszystko zabawa.
- Chciałbym ci coś... - Nie chcę tego słyszeć.
Posłuchaj. I tak mi trudno to powiedzieć!
To co mówiłaś wcześniej...
Może masz rację.
Jak nie uda nam się zrobić tego razem, to wszystko straci sens.
Nie uda nam się.
JeśIi uda nam się wydostać z tej kupy śmieci, odejdę.
Już daIeko zaszIiśmy.
PrzeszIiśmy wieIe miI, aIe nie zbIiżyIiśmy się do nikąd.
Zawsze myśIałam, że więzienie robi człowieka twardym.
AIe nie ciebie, chłopcze. Nie jesteś dość twardy, by zapomnieć o Beynonie.
Wybrałam ciebie, nie jego, wiesz o tym? Zresztą, nie ma różnicy.
AIbo to poskładamy, aIbo zostawiamy.
JeśIi to zostawimy, nie będzie już odwrotu.
Ani słowa więcej o nim.
CokoIwiek się nie zdarzy...
ani słowa więcej o nim.
Osiem doIarów zaIiczki. Reguły domowe.
Trzeba się wymeIdować przed 13:00.
Oj, nie. Czy mógłby pan wziąć mojego kotka?
- Kota? - Tak.
Jak się nazywa?
Biedny HaroIdzik.
- To dziwne imię dIa kotka. - Tak.
DIatego dość trudno to sobie wyobrazić.
Jestem temu przeciwny. Konie powinny biegać.
PrzekIęci trenerzy, którzy dają im punkty.
To łamie im serce.
Mam położyć kotka na łóżku?
Tak.
Bóg wynagradza hojnych.
Posłuchaj, "reguło domowa".
Masz dwa wyjścia.
- Możesz żyć aIbo umrzeć. - Tak, proszę pana.
Co... co mam zrobić?
To co ci powiem.
Tak, proszę pana.
Jak to zrobisz, nie tyIko będziesz żył, aIe też coś zarobisz.
Tak, proszę pana.
Czekam na Doktorka McCoy'a.
- Znasz McCoy'a? - Tak, proszę pana.
Dasz mi znać, natychmiast jak się tu pojawi.
Tak, proszę pana.
To wszystko.
Rudy pojawił się tu z panienką.
LaughIin jest w EI Paso.
Rudy tam jest.
Do Meksyku... na dziś wieczór.
Dwa.
Jasne, Doktorku, zrobię to dIa ciebie.
Jak za dawnych czasów, prawda?
Tak.
To nerwowe życie.
Witaj, Jimmy.
Miło cię widzieć, Doktorku.
- Jak rodzina? - Cały czas rośnie.
Mam tu dIa ciebie wszystko przygotowane.
OdIot i przyIot.
Wszystko, oprócz 500 doIców.
- Były do mnie jakieś teIefony? - Nie.
Moja żona będzie tu za jakieś pięć minut.
Kup nam coś do jedzenia i przynieś do pokoju.
Kanapki wystarczą?
Tak, w porządku.
Będzie miała ze sobą bagaż.
Każ chłopakowi zanieść go do pokoju.
Ma woIny dzień.
Więc sam to zrób.
Nie mogę. Nie mogę zostawić recepcji.
Masz pokój 318, Doktorze, do 11:00.
Nie ma nikogo na tym piętrze. Będziecie sami.
W porządku.
Odbierz.
HaIo?
McCoy właśnie przyjechał.
318.
Tak, proszę pana.
Wstawaj i ubieraj się.
318.
Gotowa?
Co robisz?
- Wchodzę z tobą. - Nie.
Hej, skarbie.
Hej, mała.
Co taki pośpiech?
Spieszę się!
Pięć czwórek.
O co chodzi?
To pijak.
Jego żona i syn są tam zawsze, żeby trzymać go...
z daIeka od wyścigów i wódy.
Co z tego?
Nie ma ich tu. Kazał im wyjść.
Zbieraj się, mała, idziemy.
- Szybciej. - OK.
Kto tam?
Jedzenie, proszę pani. Przyniosłam kanapki.
Daj mi czas.
Zostaw pod drzwiami. Jestem nie ubrana.
Nie mogę, proszę pani.
Musi pani zapłacić teraz, bo ja muszę zapłacić chłopcu, który je przyniósł.
Proszę pani.
Musisz chwiIę poczekać. Mój mąż jest pod prysznicem.
Dobrze.
Zaraz wyjdzie. Poczekaj chwiIkę.
To ja, otwórz.
Nie pamiętam.
Posłuchaj, stary łajdaku...
aIbo mi powiesz to co chcę...
aIbo wykręcę ci te paIce do łokcia.
Powiesz?
- McCoy tu jest... - W którym pokoju?
- W 318. - Co? 318.
Lepiej żebyś nie kłamał, głupcze.
W dół korytarzem, Max. Ty zajdziesz od tyłu.
O Boże.
Rudy!
Gdzie jest Rudy?
Widziałeś Rudy'ego?
Nie, nie widziałem Rudy'ego, ty głupia babo.
CentraIa. Z poIicją!
Nie rób tego! Nie!
Uciekaj. Natychmiast! Już!
- Jedziemy! - Jasne, proszę pana!
- Wsiadaj. - WedIe życzenia.
Też mam jechać?
- Jesteś ranny? - Nie!
Naprzód.
Trzymajcie się.
Hej, jak wam się podobało?
Znakomite. Po prostu znakomite.
Gdzie jedziemy?
Do Meksyku.
Znasz jakieś spokojne miejsce?
Przewieziesz nas?
Czemu nie, do diabła?
Nie taranuj już więcej samochodów.
Nie zastrzeIicie mnie, prawda?
Nie sądzę.
To świetnie.
Nie martwcie się, będę współpracował.
ChoIera, sam miałem kłopoty z prawem.
Czy mogę wam zadać osobiste pytanie?
Jasne.
Jesteście małżeństwem?
Tak.
Cieszę się.
Do diabła, wiecie...
to jest probIem na tym przekIętym świecie.
MoraIność upadła.
Dzieciaki uważają, że jak ze sobą nie żyją, to w ogóIe nie żyją.
Dobry wieczór.
Do Chihuahua. Materiały budowIane.
SzaIona.
Wiecie, dzieciaki, co bym zrobił na waszym miejscu?
Przestałbym ganiać po tym kraju.
Zebrałbym trochę pieniędzy...
kupiłbym sobie dom i założył rodzinę.
Jestem żonaty od 35 Iat.
Z tą samą dziewczyną. Twarda kobieta.
Tak, wszystko co mam, zawdzięczam jej.
Wiesz...
Zatrzymaj się tam, dobrze?
Oczywiście, co tyIko chcesz.
Co teraz?
Wysiądźmy na chwiIę.
IIe zarobiłeś w zeszłym roku?
MyśIę, że jakieś 5 tysięcy.
Powiedzmy, że dam ci 10 tysięcy za tę twoją ciężarówkę.
Mówisz poważnie?
Tak.
A ja trzymam buzię na kłódkę...
nic nie wiem o ciężarówce...
i nigdy nie widziałem żadnego z was?
O to mi chodzi.
Co powiesz na 20 tysięcy?
Co powiesz na 30 tysięcy?
Do diabła, ubiła pani interes.
Zapłać panu, kochanie.
Dziękuję pani.
Będziesz musiał wrócić pieszo do granicy.
Nie szkodzi. Nie martwcie się o mnie.
Mam nadzieję, że znajdziesz to, czego szukasz.
Vaya con Dios.
Pani również.
Trzymajcie się!
Niech to diabIi!
Jedźmy.
Odwiedź www. NAPiSY. info